Το Παραμύθι της Μάγισσας του Πηλίου

Μια φορά κι έναν καιρό, έλεγαν πως ψηλά στα βουνά του Πηλίου, εκεί όπου οι καστανιές ψιθυρίζουν νανουρίσματα στον άνεμο και στη λαμπερή επιφάνεια του Αιγαίου καθρεφτίζονται οι σκιές των γερακιών που πετούν, ζούσε μια Μάγισσα. Σε ένα σπίτι τυλιγμένο στα αρώματα του φασκόμηλου, της λεβάντας και του δεντρολίβανου.

Δεν ήταν όμως μια κακιά μάγισσα, όπως εκείνες των παραμυθιών. Η μαγεία της γεννιόταν από την αγάπη της για τη φύση.

Γνώριζε κάθε φυτό και κάθε βότανο που φύτρωνε στις πλαγιές του βουνού. Καταλάβαινε το τραγούδι των πουλιών, περίμενε με υπομονή να ανθίσουν οι λαδανιές και μάζευε τα πρώτα κάστανα του φθινοπώρου. Πίστευε στη δύναμη που κρύβουν τα δέντρα και ήξερε πώς να αντλεί τη σοφία τους.

Από τα βότανα δημιουργούσε αρωματικά σαπούνια, θεραπευτικές αλοιφές, φυσικά άλατα μπάνιου και ευωδιαστά μείγματα. Τους καρπούς τους μετέτρεπε σε παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού, ενώ το ξύλο, τις πέτρες και τους μικρούς θησαυρούς του δάσους τα μεταμόρφωνε σε μικρά έργα τέχνης.

Ήξερε πως η αληθινή μαγεία κρύβεται στις πιο απλές στιγμές.

• ♥  Στο ψωμί που ψήνεται με υπομονή.
• ♥  Στο πρωινό κελάηδισμα των πουλιών.
• ♥  Στη μυρωδιά της γης μετά τη βροχή.
• ♥  Και σε ένα σπίτι που σε κάνει να νιώθεις πως επέστρεψες σε έναν τόπο που κουβαλούσες πάντα μέσα στην καρδιά σου. Ένα σπίτι τρυφερό και φιλόξενο, σαν μια ζεστή αγκαλιά.

Μια μέρα άνοιξε το σπίτι της στους ταξιδιώτες. Όχι για να τους μαγέψει. Αλλά για να τους θυμίσει πόσο όμορφη μπορεί να είναι η απλή ζωή. Πόσο μεγάλοι και γενναιόδωροι μπορούν να είναι οι άνθρωποι. Και πόσο υπέροχο είναι να ζεις το «εδώ και τώρα».

Φρόντιζε ώστε κανείς να μη νιώθει ποτέ τυχαίος επισκέπτης. Γιατί πίστευε πως κάθε άνθρωπος εμφανίζεται στη ζωή μας για κάποιο λόγο. Άλλοι για να μας διδάξουν κάτι, άλλοι για να μας εμπνεύσουν και άλλοι για να μας χαρίσουν λίγη ξεκούραση ή να μας δώσουν δύναμη.

Κι εσύ έφτασες μέχρι εδώ. Στη μυθική γη των Κενταύρων, όπου έζησε ο σοφός Χείρωνας, ο θεραπευτής και δάσκαλος. Στον τόπο όπου, σύμφωνα με τους αρχαίους μύθους, αναπαύονταν οι θεοί και όπου, όπως λένε οι θρύλοι, εξακολουθούν ακόμη να κατοικούν οι Μάγισσες.

Περπάτησε στα πέτρινα καλντερίμια της Τσαγκαράδας, άκουσε το τραγούδι του δάσους, θαύμασε τα παραμυθένια σπίτια και πάρε μια βαθιά ανάσα από τον αέρα που κουβαλά αιώνες ιστορίας.

Και ίσως, χωρίς καν να το καταλάβεις, πάρεις μαζί σου λίγη από τη μαγεία του Πηλίου. Και τότε θα καταλάβεις πως έχεις γίνει κι εσύ κομμάτι της.